Prenataal onderzoek



Prenataal onderzoek

Een zwangerschap is vaak de meeste bijzondere periode in je leven. Het idee dat er een nieuw leven in je buik groeit is voor velen een geweldige ervaring. Toch brengt een zwangerschap ook onzekerheid met zich mee. Je wil weten hoe het staat met de gezondheid van je ongeboren kindje.

Vooral wanneer je op latere leeftijd zwanger raakt (boven je 36e) is er een verhoogd risico op een kindje met een chromosoomafwijking. Prenataal onderzoek kan die onzekerheid deels wegnemen.

Ondanks dat de meeste onderzoeken aan kunnen tonen of je kindje een afwijking heeft, kunnen ze niet alle afwijking vaststellen.

Er zijn verschillende prenatale onderzoeken. De meest voorkomende worden hieronder besproken:

Vruchtwaterpunctie  
Bij een vruchtwaterpunctie wordt er een dunne naald in de baarmoederwand gebracht. Vervolgens wordt er ongeveer 20% vruchtwater opgezogen. De punctie duurt ongeveer een paar minuten. Omdat er aan het begin van de zwangerschap te weinig vruchtwater in de baarmoeder aanwezig is, wordt de punctie ongeveer na de 16e week van de zwangerschap uitgevoerd.

Vlokkentest
Een vlokkentest vindt in de elfde of twaalfde week van de zwangerschap plaats en kan op twee manieren worden uitgevoerd. Zo heb je een vaginale vlokkentest en een vlokkentest via de buikwand.

De vaginale vlokkentest duurt ongeveer 15 minuten. Via de baarmoedermond wordt er een dun buisje ingebracht tot aan de placenta. Vervolgens wordt er chorionvilli afgenomen. Dit zijn kleine uitstulpingen van de placenta.

De vlokkentest kan ook worden uitgevoerd via de buikwand. Door middel van een echo wordt er gekeken op welke plaats de naald het best kan worden ingebracht. De naald wordt tot aan de placenta ingebracht. Vervolgens wordt er placentaweefsel afgenomen.

Nekplooimeting
De nekplooimeting is een echoscopische meting, waarbij er naar de dikte van de nekplooi van de foetus wordt gekeken. Wanneer de nekplooi dikker is dan 3 millimeter bestaat er een kans dat het ongeboren kindje het syndroom van Down heeft. De nekplooimeting wordt tussen de elfde en veertiende week van de zwangerschap uitgevoerd.

Triple test
De triple test, ook wel serumscreening genoemd, is een bloedonderzoek. Er wordt bloedserum afgenomen en de concentratie van drie stoffen uit het serum toont aan hoe groot de kans is op een kindje met een Downsyndroom of een open ruggetje.  Een triple test geeft dus geen zekerheid.

Combinatietest
Een combinatietest is een bloedonderzoek in combinatie met een nekplooimeting. De waarden van het bloedonderzoek worden in een berekeningsprogramma samengevoegd met de dikte van de nekplooimeting. Het programma laat het risico op een kind met een chromosoomafwijking zien.


Geef een reactie


Deel dit artikel

Lees ook
0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × 2 =