




Een zwangerschap van een meerling kent iets meer complicaties dan een reguliere zwangerschap. Daarom is de vrouw tijdens de zwangerschap onder controle van een gynaecoloog. Daarnaast is de groei van de baby’s, in tegenstelling tot een eenling zwangerschap, uitwendig bijna niet te beoordelen. Door regelmatig echo’s te maken kan de gynaecoloog de groei nauwkeurig bepalen. De bevalling van een meerling moet altijd in het ziekenhuis plaatsvinden.
Een zwangerschap van een meerling vraagt veel van het lichaam van de aanstaande moeder. Hierdoor kunnen er gemakkelijk tekorten ontstaan, zoals ijzer. Meestal wordt er daarom al vroeg in de zwangerschap gestart met ijzertabletten. Ook van foliumzuur en andere mineralen en vitaminen kun je gemakkelijk een tekort oplopen. Daarom is het verstandig om multivitaminen te slikken. Zorg wel dat je multivitaminen speciaal voor zwangere vrouwen gebruikt.
Extra gewicht
Ondanks dat tweelingen vaak een stuk lichter zijn bij de geboorte dan eenlingen, draag je als vrouw toch een behoorlijk gewicht met je mee. Rugklachten en bekkenpijn zijn veel vrouwen die zwanger zijn van een meerling dan ook niet vreemd. Speciale zwangerschapsbroekjes kunnen de klachten verlichten. De verstevigde banden geven je buik en onderrug wat extra steun.
Door de bewegingsbeperkingen is het lichamelijk bijna niet mogelijk om door te werken tot vier weken voor de uitgerekende datum. Bovendien is het niet verstandig. Gemiddeld worden meerlingen zo’n drie weken voor de uitgerekende datum geboren. Als je dan door zou werken tot 36 weken, dan heb je nog maar één week over om je echt voor te bereiden op de bevalling.
Kleinere placenta
Zoals eerder genoemd, zijn de gemiddelde gewichten van een meerling lager dan die van een eenling. Dit is het geval vanaf een week of dertig. Het wordt veroorzaakt doordat er per kindje een kleinere placenta is. De groei in de baarmoeder wordt gecontroleerd door middel van echo’s. Als de baby’s onvoldoende groeien, wordt er naast de echo ook vaak een doppler-onderzoek gedaan. Dit is een echo waarbij de doorbloeding in de navelstreng wordt gemeten. Op deze manier kan er bepaald worden of beide baby’s voldoende voeding krijgen. Als dat niet het geval is, dan zal de gynaecoloog vrijwel altijd bedrust voorschrijven.