Alles over eiceldonatie

Eiceldonatie is het afstaan van eicellen door een vrouw met als doel een andere vrouw te helpen om zwanger te worden. De vrouw die de eicel ontvangt is zelf niet (meer) in staat eicellen te produceren of volledig te laten rijpen. Je kunt het vergelijken met spermadonatie. De meest voorkomende reden voor eiceldonatie is het vroegtijdig niet meer functioneren van de eierstokken van de wensmoeder.

De eicellen worden via de IVF-techniek bevrucht. Drie dagen later wordt een embryo in de baarmoeder van de ‘wensmoeder’ geplaatst.

De meeste stellen in Nederland zoeken zelf een donor. Dit kan een familielid zijn, bijvoorbeeld een nicht of een zus. Ook een vriendin kan een donor zijn. Toch is niet iedereen geschikt als donor.

Er zijn een aantal eisen die de wet stelt aan de donor:

• De minimum leeftijd van een donor is 18 jaar (of 16 jaar en gehuwd). Maar in bijvoorbeeld het VUmc wordt 25 jaar als minimum leeftijd voor de donor aangehouden.

• Het is gewenst dat de donor een voltooid gezin heeft of tenminste één kind en/of dat er geen reden is om aan te nemen dat er in de (nabije) toekomst een kinderwens zal ontstaan. Dit omdat er een kleine maar toch aanwezige kans is dat een Ivf-behandeling tot vruchtbaarheidsproblemen bij de donor leidt.

 Wie komt niet in aanmerking voor donorschap:

• Vrouwen met wie geen goed communicatie mogelijk is;

• Vrouwen met een verhoogd risico op complicaties ten gevolge van de hormonale stimulatie of punctie;

• Vrouwen met een niet-behandelbare seksueel overdraagbare aandoening;

• Vrouwen die ouder dan 40 jaar zijn;

• Vrouwen die een verhoogde FSH-spiegel hebben in het begin van de cyclus;

• Vrouwen met een ernstige erfelijke aandoening (in de familie);

 Twijfelachtige kandidaten voor het donorschap zijn:

• Vrouwen met (nog) eigen kinderwens;

• Vrouwen die geen kinderen hebben en jonger dan 30 jaar zijn; 

Eicelbank in Nederland

In 2012 opent het Universitair Medisch Centrum Utrecht de eerste Nederlandse eicelbank. Vrouwen kunnen daar tegen een vergoeding anoniem eicellen doneren. Momenteel (2011) moeten vrouwen naar het buitenland voor een eicel van een ander.

Anonieme donatie

Anonieme donatie is in Nederland niet meer toegestaan sinds de 'Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting' van kracht is geworden (2004). Deze wet gaat ervan uit dat kinderen in beginsel recht hebben om te achterhalen van wie zij afstammen. Dat betekent dat de anonimiteit van eicel- en zaaddonoren ondergeschikt wordt aan het belang van het kind om te weten van wie het biologisch afstamt. In Nederland (2011) moet de donor een bekende van de wensmoeder zijn en wordt de donor door de wensmoeder zelf voorgedragen.

Wat zijn de aandachtspunten tijdens een intakegesprek?

Tijdens het intakegesprek worden een aantal belangrijke zaken met de wensouders en de donor besproken. Zo zal de gynaecoloog/ fertiliteitsarts duidelijk vragen of de wensmoeder en haar partner de eigen onvruchtbaarheid voldoende verwerkt hebben om aan deze procedure te beginnen. Ook wordt gevraagd of de donor vrijwillig haar hulp heeft aangeboden en of er nog een (toekomstige) kinderwens bestaat bij de donor. Verder worden zaken als erfelijke aandoeningen, het aantal te plaatsen embryo’s en de bestemming van de restembyro’s besproken.

Ook zullen de donor en de wensouders afzonderlijk een gesprek hebben met een psycholoog. Na deze gesprekken volgt er een bindend advies. Deze beslissing wordt genomen na overleg tussen de psychologen en de behandelende artsen.

Bron: Freya.nl en VU medisch centrum

Lees ook: 

-Alles over ivf

-Als je besluit een kind te adopteren

-Kinderwens: draagmoederschap

Naam:

Opmerking:

Veiligheidscode: