




Dossiers >> Jonge vaders aan het woord
Zo, het is weer januari! De kerstboom geniet van z’n laatste rustplaats bij het groen afval en onze kastdeur is eindelijk weer verlost van z’n kortstondige relatie met kerstkaarten en plakband. Het leven is weer even gewoon normaal.
Even geen cadeautjes, oliebollen, vuurpijlen, kerstballen en andere decemberaccessoires meer. En in plaats van mijn goede voornemens openlijk uit te spreken, blik ik liever even terug op een succesvolle decembermaand.
Nu zal een kinderloos stel wellicht z’n schouders ophalen en zich afvragen wat er anders aan is dan andere jaren. Toch is het voor ons, ‘nieuwe’ ouders, wel een bijzondere tijd geweest: de eerste decembermaand met je dochter…
Sinterklaasintocht
En hoewel Esmee nog niet de leeftijd heeft bereikt om de toegevoegde waarde van zwarte pieten en een versierde dennenboom in je woonkamer in te zien, proberen wij alles toch zo zorgvuldig mogelijk in goede banen te leiden. Een sinterklaasintocht mag daarbij natuurlijk niet ontbreken.
Nadat Esmee is voorzien van een echte, ietwat te grote zwartepietenmuts begeven wij ons verheugd naar de intocht. Als de sint eindelijk arriveert en ik Esmee uit de kinderwagen wil halen, zie ik klein hummeltje met een zwartenpietenmuts tot over haar neus. Toch zit ze er ontspannen bij en lijkt duidelijk maling te hebben aan het feit dat de intocht wordt verstoord door een onverwachte zonsverduistering.
Pakjesavond
Ook op pakjesavond maakt Esmee wederom kennis met het fenomeen ‘zwarte piet.’ Onder toeziend oog van de familie krijgen we bezoek van zwarte piet. Esmee geniet zichtbaar als de piet met haar oudere neefje Lewis aan het spelen is. Totdat piet te dichtbij komt. Het pruillipje laat direct al blijken dat fysiek contact niet wordt gewaardeerd. Het gehuil wat enkele seconden later losbarst, bevestigt dit vermoeden nogmaals.
Alles leuk en aardig, maar hier trekt onze dame de grens! Nu kan ik met een gerust hart melden dat onze dochter een behoorlijk ontwikkeld en volwassen multicultureel besef heeft, zwarte piet daarentegen is net een stapje te ver.
Als Esmee vervolgens haar cadeautjes mag uitpakken, komen we al snel tot de conclusie dat het cadeaupapier vele malen interessanter is dan het cadeautje zelf. Een kinderhand is snel gevuld, zal ik maar zeggen.
Kerst
Dan is het eindelijk kerst. Ik kom ’s ochtends beneden en kijk de woonkamer in. Alles lijkt normaal: de kerstboom in de hoek, de tafel mooi gedekt met lekkere broodjes en Wham op de achtergrond. Kerst zoals het hoort. Maar als ik vervolgens even vluchtig op de grond kijk besef ik me dat kerst vanaf nu nooit meer ‘gewoon’ zal zijn.
Voor de kerstboom komt namelijk een luidkeelse dame met een flinke snelheid voorbij rollen. Gekleed in haar mooiste jurkje en een rood knipperend elandgewei op haar hoofd, uiteraard bijgestaan door een uitbundige lach. Mijn kerst kan niet meer stuk!
Oud & nieuw
En als klap op de vuurpijl hebben we nog oud & nieuw. Doortje en ik zijn uitgebreid alle mogelijke slaapplekken in het huis aan het analyseren waar Esmee het beste kan slapen om zo min mogelijk mee te krijgen van al het geknal.
Daarnaast wordt er een plan de campagne voorbereid wat we gaan doen als onze diva in wording toch wakker wordt en niet meer kan slapen of paniekerig wordt.
Aangezien we oud & nieuw bij familie vieren, lijkt ons dit geen overbodige luxe. Als het eenmaal 12 uur is en Nederland het nieuwe jaar inluidt, blijkt dat onze plannen slechts als concept blijven bestaan: Esmee slaapt overal dwars door heen! En als papa en mama uiteindelijk moe zijn en haar wakker maken om naar huis te gaan, laat haar slaperige en verontwaardigde blik ons weten het totaal niet eens te zijn met deze abrupte slaaponderbreking.
De eerste decembermaand
Al met al is het een drukke, maar bijzondere eerste decembermaand als volwaardig gezin geweest. Alles gaat net even anders met een kleintje erbij.
Het heeft ons ook geleerd dat niet alles te plannen is. Je kind reageert nou eenmaal zoals hij of zij zelf wil. En dat maakt het nou juist zo leuk en onvoorspelbaar. Wij kijken er dan ook met veel plezier op terug.
En nu de rust eenmaal weer is wedergekeerd, blijf ik nog met één vraag zitten. Op wie zou de afgelopen de maand de meeste indruk hebben gemaakt? Op ons? Of toch Esmee? Ik twijfel nog…
Daan is sinds 9 mei 2011 de trotse vader van Esmee. Elke maand schrijft hij een column op Babyvandaag. 'Als groentje in de wereld van het ouderschap krijg je het soms zwaar voor de kiezen'
Heb jij de andere columns van Daan al gelezen?
-Mobiliteitsontwikkeling - 07.11.11