




Dossiers >> Jonge vaders aan het woord
Communicatie is onmisbaar in ons dagelijks leven. Zonder duidelijk met elkaar te communiceren komen we, soms letterlijk, geen stap verder. Want hoe moet ik Doortje anders kenbaar maken dat het bier op is en het toch wel heel erg fijn zou zijn als ze een nieuwe voorraad mee zou nemen van de supermarkt?
Voor Doortje daarentegen zou het een vrijwel onmogelijke taak zijn om mij op een andere manier duidelijk te maken dat vloeken in het bijzijn van je dochter niet erg handig is. Kortom, communicatie is essentieel voor een evenwichtige relatie! Het is daarom ook logisch dat je niet vroeg genoeg kunt beginnen met eenvoudige oefeningen om je communicatieve vaardigheden tot een uitzonderlijk hoog niveau te brengen.
Effectief communiceren
Esmee heeft na amper 2 maanden aanwezigheid op deze wereld al goed in de gaten hoe je eenvoudig, maar zeer effectief kunt communiceren. Vooral haar volume weet ze al goed te benutten als ze haar ontevredenheid met ons wil delen. Het is net alsof ze vlak voor ze in huilen uitbarst nog even de interne versterker aanzet, gewoon om er zeker van te zijn dat ze wordt gehoord.
Drie categorieën
In grote lijnen is Esmee’s ontevredenheid in te delen in drie categorieën. Zo is er het ‘ik ben wakker, maar krijg niet de aandacht die ik verdien’ – gejammer. Op een ietwat zeurderige toon wordt ons kenbaar gemaakt dat niet de xbox, niet de televisie, niet het konijn, maar alleen Esmee er werkelijk toe doet.
Dan heb je nog het ‘ik heb honger, waar blijft mijn eten?’ – gehuil. Bij het ontwaken uit haar schoonheidsslaapje laat ze ons altijd direct weten dat het etenstijd is. Vooral ’s ochtends vroeg om 6 uur komt deze boodschap nog weleens hard aan. Een persoonlijke wekker, maar dan zonder ‘snooze’-functie.
Tenslotte is er het ‘ik heb pijn!’ – gekrijs. Het volume reikt tot een akelig pijnlijke hoogte wanneer Esmee last heeft van krampjes of obstipatie. En dat is ook logisch, want hoe moet je als baby anders duidelijk maken dat je ergens last van hebt?
Geluiden herkennen
Gelukkig leer je vrij snel deze verschillende vormen van communicatie te herkennen. In het begin ren je als bezorgde ouder direct bij elk geluidje naar haar kamer om vervolgens een lachende dochter aan te treffen die haar doel blijkbaar weer heeft bereikt.
Maar na van verloop van tijd krijg je steeds meer inzicht in de verschillende niveaus van ontevredenheid en daar word je als beginnend vader een stuk zekerder van.
Maar tegelijkertijd ontstaat er ook een stukje onzekerheid als ik hier verder over nadenk. Als ze met net zoveel overgave gaat praten als dat ze nu huilt, dan staat er ons nog een hoop te wachten…